ANNE YEMEĞİ

   Anne yemeği… Nerede olursa olsun kokusunu takip ederek, izini süreceğim o leziz tat. Bazen yürür, bazen koşarım sana. Ama varış noktası hiç değişmez, o muhteşem duygu…

   Bir gün okuldan aç döndüğümde annemin yaptığı kuru fasulyenin kokusu evi sarmıştı. Mutfağa girer girmez yayılan o nefis koku iştahımı daha da artırmış, bütün yorgunluğumu unutturmuştu. Annem sevgiyle sofrayı hazırlarken ben de sabırsızlıkla yemeğin pişmesini bekliyordum. İlk lokmayı aldığım anda hissettiğim lezzet ve sıcaklık, o günü benim için unutulmaz kılmıştı. O yemeğin tadını ve mutluluğunu hala unutamam.

   Annemin emek vererek hazırladığı o sofrada sadece yemek değil, sevgi ve huzur da vardır. Ailece yapılan sohbetler, paylaşılan gülüşler yemeği daha da özel hale getirirdi. Aradan yıllar geçmesine rağmen o günleri hatırladıkça içimi aynı sıcaklık kaplar. Annemin yemeklerinin değerini bir kez daha anlarım.

   Bu anı bana ailemle geçirilen zamanın ve annemin sevgisinin ne kadar değerli olduğunu öğretti. Annemin hazırladığı yemekler sadece karnımı değil, kalbimi de doyuruyordu. Bu yüzden o güzel günü ve o eşsiz lezzeti her zaman sevgiyle hatırlayacağım…