FREDDIE MERCURY MEKTUBU
Sevgili ‘Freddie Mercury’,
Sana bu mektubu yazarken, aradan geçen onca yıla rağmen sesinin hala bir yerlerde yankılandığını düşünüyorum. Bazı insanlar ölür; ama bazıları yalnızca bedenini bırakıp şarkıların içine taşınır. Sen onlardan birisin.
Seni hiç tanımadım. Elini sıkmadım, gözlerinin içine bakmadım, bir konserinde kalabalığın arasında seni dinlemedim. Ama garip bir şekilde, insan hiç tanımadığı birine çok şey borçlu olabiliyor.
Sen bana, insanın kendisi olmaktan korkmaması gerektiğini hatırlattın.
Sahnede sadece şarkı söylemiyordun. Bazen dünyaya meydan okuyor, bazen kırılganlığını saklamıyor, bazen de milyonlarca insanın söylemeye cesaret edemediği şeyleri birkaç dakikalığına onların yerine söylüyordun.
Belki de bu yüzden hala bu kadar seviliyorsun.
Çünkü sesinin içinde yalnızca güç yoktu. Yalnızlık da vardı. Özlem de vardı. Aşk da vardı. Korku da… Ve bütün bunların arasında hayata tutunmak isteyen o inanılmaz enerji.
Keşke sana bir gün ‘Bunca insanın hayatına dokunduğunu biliyor musun?’ diye sorabilseydim…
Eşsiz sesin, cesaretin ve sahnedeki ışığın sonsuza dek kalplerimizde yaşayacak. Perde hiç kapanmasın Freddie…
ZEYNEP
Mektubu okuyan herkes, zarfları hazırlayın… Yanıtınızı bekliyorum. Haftaya görüşürüz. Sevgi dolu selamlarımla…

.png)
Yorumlar