TEVEKKÜL MEKTUBU

Sevgili ‘’Tevekkül’’,

    Adını duyduğum an içimi büyük bir güven kaplıyor. Sana tüm benliğimle teslim olmak istiyorum. Tevekkül, tüm gayretim sana emanet…

   Seninle genç yaşlarda tanıştığım için kendimi şanslı hissediyorum. Erken yaşlarda her şeyi kendi gücünle çözmeye çalışma hali çok yorucu. Benimse seni anlayınca, bütün bakış açım değişti. Sorumluluğumu yerine getirdikten sonra, sana sığındım. Bu pasiflik değil, aktif bir çabanın ardından gelen durumu sana bırakma haliydi.

     Çalıştım… Çaba gösterdim… Tedbirlerimi aldım. En nihayetinde kalbimin yükünü sana gönderdim.

   Şimdi emeklerimin akıbetini merak içerisinde izliyorum. Kah mutlu kah olumsuz sonuçlar… Gerçekleşen planlarım için seviniyorum. Diğer tarafa gelecek olursak, üzülmüyorum be Tevekkül. İçimde elinden geleni yapmış olmanın rahatlığı var. Buna rağmen hayat bana hayır diyorsa, ‘vardır bunda da bir hayır’ diyorum.

   Hayatımı seninle idame ettirmek çok konforlu. Bu anlamda ‘’aynı bedende can gibiyiz’’. Ve ‘’eller ayırsa bile, yıllar ayırsa bile, yollar ayırsa bile’’; biz ayrılamayız…

                                                                      ZEYNEP

Mektubu okuyan herkes, zarfları hazırlayın… Yanıtınızı bekliyorum. Haftaya görüşürüz. Sevgi dolu selamlarımla…